--- Langerwere (Γερμανία)


Σημαντικό μέρος του προγράμματος είναι οι κινητικότητες σε αριθμό συνεργαζόμενων σχολείων από άλλες χώρες όπου μαθητές και καθηγητές συμμετέχουν σε δραστηριότητες που αφορούν τα τοπικά εθνικά πάρκα. Η πρώτη συνάντηση έγινε μεταξύ 4 και 10 Νοεμβρίου 2014 στην Γερμανία όπου παρευρέθηκαν συνολικά 54 μαθητές και καθηγητές. Το σχολείο υποδοχής ήταν στο Langerwehe και από το σχολείο μας φιλοξενήθηκαν 4 μαθητές και δύο καθηγητές.
Απ’ τα ξημερώματα της Δευτέρας όλη η ομάδα, οι τέσσερις μαθητές και οι δύο καθηγητές ήμασταν στο αεροδρόμιο και περιμέναμε με ανυπομονησία την πτήση μας προς τη Γερμανία. Κατά τις 6 το πρωί επιβιβαστήκαμε στο αεροπλάνο και ξεκινήσαμε την τετράωρη πτήση μας. Όταν φτάσαμε ξαφνιαστήκαμε απ’ το κλίμα γιατί ενώ στην Κύπρο υπήρχε ζέστη, στη Γερμανία ήταν ψύχρα! Αφού μας παρέλαβαν απ’ το αεροδρόμιο πήγαμε στα σπίτια των μαθητών που συνεργαζόμασταν για να γνωριστούμε από κοντά.
   Την δεύτερη μέρα πήγαμε στο σχολείο για να γνωρίσουμε την υπόλοιπη τάξη και, αφού συστηθήκαμε παίξαμε διάφορα διασκεδαστικά παιχνίδια και κάναμε μάθημα. Η ώρα 3 το απόγευμα, όταν το σχολείο τελείωσε πήγαμε στα σπίτια τους και κανονίσαμε να βρεθούμε με τ’ άλλα παιδιά για να μας πάρουν σε διάφορα καταστήματα και να μας ξεναγήσουν στην πόλη τους.
   
Την επόμενη μέρα πήγαμε στο σχολείο όπου ένα λεωφορείο μας παρέλαβε και μας πήρε στο εθνικό πάρκο λίγο πιο έξω απ’ την πόλη, το πάρκο Eifell. Αυτό δεν έμοιαζε καθόλου μ’ αυτά της Κύπρου. ‘Ένα πράσινο χαλί απλώνονταν μπροστά στα μάτια μας και τα θεόρατα δέντρα ύψους 20 μέτρων, συνέθεταν την όμορφη αυτή ζωγραφιά που η φύση έπλασε. Αργότερα, όλα τα παιδιά απ’ όλες τις χώρες που συμμετέχον στο πρόγραμμα, πήγαμε με τη συνοδεία ενός ξεναγού στο δάσος και μας είπε πως ακόμα και το πιο μικρό πλάσμα είναι πολύ σημαντικό στην ομαλή λειτουργία του δάσους. Επίσης, παίξαμε διάφορα παιχνίδια που μας έμαθαν την συνεργασία με τα άλλα παιδιά. Αργά το απόγευμα επιστρέψαμε πίσω στο σχολείο απ’ όπου μας παρέλαβαν οι γονείς των παιδιών.
Την Πέμπτη, στις 7/11, φτάσαμε στο σχολείο και παίξαμε διασκεδαστικά παιχνίδια με τα’ άλλα παιδιά. Λίγο μετά ξεκινήσαμε για άλλη μια επίσκεψη, αυτή τη φορά στην πόλη Aachen. Πρώτα, πήγαμε στο εργοστάσιο σοκολάτας και μόλις μπήκαμε μέσα νιώθαμε σαν να είμαστε στον παράδεισο! Αγοράσαμε πολλή σοκολάτα και συνεχίσαμε το ταξίδι. Ένας ξεναγός μας πήρε σ’ όλα τα σημαντικά αξιοθέατα της πόλης. Είδαμε ένα σύστημα παροχής νερού φτιαγμένο απ’ τους αρχαίους Ρωμαίους, παλιές γειτονιές, δοκιμάσαμε παραδοσιακά φαγητά αλλά πιο πολύ μου άρεσε ο καθεδρικός ναός και η εκπληκτική του ιστορία.
Ένας μύθος λέει πως ο χάροντας έκανε μια συμφωνία με τους κατοίκους: αυτός θα τους έδινε τα λεφτά για να συνεχίσουν το κτίσιμο του ναού και αυτοί ως αντάλλαγμα θα του παρέδιδαν την ψυχή του πρώτου ατόμου που θα έμπαινε μέσα σ’ αυτόν. Όμως οι κάτοικοι έβαλαν μέσα ένα λύκο και ο χάρος χωρίς να βλέπει, τον σκότωσε και όταν το έμαθε θύμωσε τόσο πολύ που χτύπησε την πόρτα με δύναμη γι’ αυτό υπάρχει η ρωγμή στην πόρτα. Ακόμα λέγεται πως ο αντίχειρας του έμεινε στο πόμολο! Μετά απ’ αυτή τη συναρπαστική μέρα επιστρέψαμε στο σπίτι.
   Την επόμενη μέρα μετά, όλοι ανυπομονούσαμε γιατί θα πηγαίναμε στην Κολωνία, μια απ’ τις μεγαλύτερες πόλεις της Γερμανίας. Εκεί μας ανέλαβε ένας ξεναγός ο οποίος μας είπε πως η Κολωνία είναι από τις παλαιότερες πόλεις της Ευρώπης και μετά μας ξενάγησε στην πόλη. Είδαμε ένα αποχετευτικό σύστημα που έφτιαξαν οι Ρωμαίοι κατά τον 3ο αιώνα π.Χ, το κάστρο πάνω στο οποίο υπάρχουν αγάλματα σημαντικών προσωπικοτήτων της πόλης, την παλιά αγορά, ένα χάλκινο άγαλμα με μεγάλη μύτη που αν την άγγιζες είχες “καλή τύχη”. Αυτό όμως που μας κίνησε παραπάνω το ενδιαφέρον ήταν ο καθεδρικός ναός στο κέντρο της πόλης. Μας πληροφόρησε πως είναι ο μεγαλύτερος στην Ευρώπη με ύψος 150 μέτρα! Άρχισε να κατασκευάζεται το 1248 και τελείωσε τον 19ο αιώνα. Το καλύτερο μέρος ήταν όταν ανεβήκαμε στον καθεδρικό. Ήταν κουραστικό όμως άξιζε, η θέα ήταν μαγευτική!
   Την τελευταία μέρα στην Γερμανία πήγαμε ξανά στο εθνικό πάρκο για μια πιο λεπτομερής ξενάγηση. Αφού χωριστήκαμε σε ομάδες μπήκαμε μέσα στο δάσος. Ο ξεναγός μας είπε πως επειδή οι άνθρωποι χρειάζονταν ξυλεία για κάρβουνα είχαν έλλειψη δέντρων γι’ αυτό και έφεραν απ’ την Αμερική. Τα δέντρα αυτά δεν επιτρέπουν σ’ άλλα να φυτρώσουν δίπλα έτσι το μεγαλύτερο μέρος του δάσους αποτελείται απ’ αυτά. Επίσης μας είπε πως ακόμα και τα νεκρά δέντρα είναι χρήσιμα γιατί απ’ αυτά τρέφονται διάφορα έντομα και πάνω σ’ αυτά φυτρώνουν διάφοροι οργανισμοί. Αργότερα επιστρέψαμε στα σπίτια των παιδιών και ετοιμαστήκαμε για την εκδήλωση στο σχολείο. Εκεί τα παιδιά απ’ όλες τις χώρες παρουσιάσαμε την πόλη και το εθνικό μας πάρκο. Μετά διασκεδάσαμε, χορέψαμε, μιλήσαμε, αποχαιρετήσαμε τ’ άλλα παιδιά και αργά τη νύχτα γυρίσαμε στο σπίτι.
   Νωρίς το πρωί, μαζέψαμε τα πράγματα μας και πήγαμε στο αεροδρόμιο. Κάναμε μια μικρή στάση στο Βελιγράδι της Σερβίας όπου κάποιοι γνωστοί μας ξενάγησαν στην παλιά και την καινούργια πόλη και το βράδυ ξεκινήσαμε την πτήση για Κύπρο. Το ταξίδι αυτό ήταν μια αξέχαστη εμπειρία!!!
                                         Αντρέας Αθανασίου
 

 Ήμουνπολύ χαρούμενος διότι ήξερα πως θα περνούσα φανταστικά. Μόλις φτάσαμε μας καλωσόρισαν οι δασοφύλακες και χωριστήκαμε σε ομάδες. Περπατούσαμε στο δάσος και ο δασοφύλακας μας είπε πως εκεί κάποιοι άνθρωποι έφεραν εκεί Αμερικάνικα δέντρα που ήταν πιο ψηλά από τα ντόπια. Ως αποτέλεσμα του μεγάλου ύψους, έκρυβαν το φως του ήλιου και με τα χρόνια θα οδηγούσαν στην εξαφάνιση των ντόπιων ειδών. Επειδή ήταν απειή για το Εθνικό Πάρκο οι δασοφύλακες άρχισαν να τα κόβουν. Ο Δασονόμος μας δεν φορούσε ποτέ παπούτσια διότι όπως μας εξήγησε έτσι ενωνόταν με τη φύση. Μετά μας τύλιξε τα μάτια με ένα μαντίλι και ο παρτενέρ μας, μας έπαιρνε σ’ ένα δέντρο για να το αγγίξουμε, να το μυρίσουμε κ.τ.λ μέχρι να καταλάβουμε τι είδους δέντρο είναι και να το βρούμε χωρίς βοήθεια. Επίσης μετά παίρναμε εμείς τον παρτενέρ μας με τα μάτια του δεμένα σε άλλο δέντρο. Μετά από αυτές τις περιπέτειες μας έδειξε πως να ανάβουμε φωτιά σε έκτακτη ανάγκη και είχε μαζί του ζυμάρι, λουκάνικα και άλλα φαγητά που ψήσαμε ο καθένας. Πέρασα τέλεια και έμαθα πολλά καινούργια πράγματα.
                                                                                                                         Δημήτρης Τερπίζης (Β2)


   Σήμερα ήταν μια απερίγραπτα διασκεδαστική αλλά και εποικοδομητική μέρα! Το πρωί στο σχολείο, χωριστήκαμε σε δύο ομάδες για να παίξουμε διάφορα παιχνίδια. Στο πρώτο παιχνίδι ο καθηγητής μας εξήγησε την έννοια κάποιων λέξεων που η κάθε μία σήμαινε και μια κίνηση. Στη συνέχεια γίναμε ένας μεγάλος κύκλος. Ένα παιδί μπήκε στη μέση και έδειχνε κάποιο άλλο παιδί από τον κύκλο λέγοντας του μια λέξη από αυτές που είχαμε μάθει. Εάν το παιδί που ήταν στο κύκλο έκανε τη σωστή κίνηση τότε παρέμενε στο κύκλο και άφηνε το ίδιο παιδί στη μέση του κύκλου, αν όχι τότε έπαιρνε την θέση του. Σε επόμενη δραστηριότητα γίναμε και πάλι ένας κύκλος. Αυτή τη φορά το κάθε παιδί έκανε μια τρελή φιγούρα και έλεγε το όνομα του έτσι ώστε να τον/την γνωρίσουμε και να τον/την θυμούμαστε. Στη συνέχεια έπρεπε να μιμηθούμε τη φιγούρα που είχε κάνει και αυτό είχε πραγματικά πολλή πλάκα.Τέλος κάναμε ένα μικρό φιλμάκι που είχε ως εξής: Ένα παιδί έλεγε μια λέξη μπροστά στη κάμερα και στη συνέχεια τα άλλα παιδιά έπρεπε να πουν αυτή τη λέξη στη γλώσσα τους. Τελικά βγήκε κάτι πολύ ωραίο και το διασκεδάσαμε πάρα πολύ.
Αλέξανδρος Θεοφάνους (Α4) 

   Ξεκίνησε το λεωφορείο με προορισμό την πόλη του Άαχεν. Πρώτος σταθμός ήταν το εργοστάσιο σοκολάτας και γιθ’αυτό ήμασταν όλοι σε καλή διάθεση και ανυπομονούσαμε να πάμε. Όταν επιτέλους φτάσαμε τρέξαμε να μπούμε στην είσοδο του εργοστασίου ξέροντας ότι είχαμε μόνο είκοσι λεπτά για να αγοράσουμε σοκολάτες. Φορτώσαμε όσες λιχουδιές μπορέσαμε και μπήκαμε στο λεωφορείο για το Άαχεν. Εκεί μάθαμε πολλά για την ιστορία και την κουλτούρα της πόλης. Μας ξενάγησαν στο κέντροι της πόλης όπου είδαμε τα λουτρά που ξαναχτίστηκαν μετά από την καταστροφή τους στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, ιστορικά μνημεία, κλασσικά σχεδιασμένα σπίτια, και τα διάσημα μπισκότα από τους φούρνους της πόλης. 
Αλέξανδρος Χρυσοστόμου (Α3)